„Gdańscy muzycy z zespołu „Flamingo"
Suzanne Roche. Prospekt genewskiego koncertu trafia doń za późno, aby w kraju przystąpić do eliminacji. Nie chce skracać pobytu we Francji, ale też nigdy by sobie nie darował, gdyby zmarnował szansę. Zabiera fortepian i jedzie... na bretońską plażę. Całe lato pływa i gra, po czym za ostatnie franki ląduje w Genewie przed autorytetami europejskiej muzyki. Ma 68 rywali z 37 krajów i jedno pragnienie — oznaczyć swoje miejsce we współczesnej pianistyce. Kiedy zwycięsko przechodzi do trzeciego, finałowego etapu konkursu, jest w pełni usatysfakcjonowany i przedwcześnie opuszcza huczący brawami Victoria Hall śpiesząc do jakiejś kawiarenki. Tutaj odnajdują go przyjaciele, aby obwieścić mu werdykt jury Jerzy Sulikowski laureatem pierwszej nagrody. Jest jeszcze komunikat, który podnosi rangę sukcesu „Pierwsze miejsce Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego w Genewie przyznane zostało po raz pierwszy od trzech lat". Czyż muszę dodawać, że gdańscy studenci powitali swego adiunkta tradycyjnym „Gaudeamus igitur" i nie kończącym się „Sto lat"!
Niełatwo chyba wymienić taką uczelnię, której wychowankowie zdobyli cztery pierwsze miejsca i jeden złoty medal na pięciu międzynarodowych konkursach w ciągu jednego tylko roku. Medal przywiózł z Brukseli bas Tadeusz Prochowski, a pierwsze miejsca, poza skrzypkiem Kulką i pianistą Subkowskim, zdobyli w Wiedniu saksofonista Włodzimierz Nahorny i w Vevier sopranistka Irena Kostkiewicz. Ten niebywały sukces artystyczny i pedagogiczny Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Gdańsku zapoczątkował trzecie dziesięciolecie jej działalności.“(13)